porządki

Iw zadała ciekawe pytanie. Zapytała: "Też lato przeznaczacie na porządki wokół siebie i naprawy?"
Najpierw pomyślałam, że tym razem wyjątkowo nie. Jednak po chwili dotarło do mnie, że jednak tak. Robię porządki i naprawiam swoje życie. Postanowiłam skończyć pewien etap życia. Mam dość. I właśnie teraz to robię.
Wychodzi na to, że albo się porozumiemy i będzie po mojemu (męczyć się dłużej nie mam zamiaru) albo się skończy pewien etap życia. Albo, albo wyjaśni się w przyszłym tygodniu. Tak sobie myślę. O ile się już nie wyjaśniło.
I już.
Myślę, że mi ulżyło.

i wszystko jasne

"Nie możesz ze mną tam jechać bo tam mnie zna dużo ludzi".

Koniec. Kurtyna w dół.





W ramach wyjaśnienia: nie, nie spotykam się z żonatym kolesiem. Rozwiódł się. Dwa lata temu. Dzieci małych też nie ma. Córy mają 25 i 23 lata.

sukces

Osiągnęłam ogromny SUKCES. Po dwóch tygodniach udało mi się dodzwonić do banku, przebić przez infolinię i porozmawiać z KOMPETENTNĄ osobą i ustalić pewne fakty.

Czuję, że teraz powinnam już tylko siedzieć i do wieczora napawać się sukcesem ;-)

Dzisiejszą notkę "sponsorował" Bank ;-)

benefity

Znalazłam super ofertę pracy. Aplikuję! Nie, żebym miała jakieś szczególne ochoty  na zaszczyty i SAMOREALIZOWANIE się w pracy ale oferują:  "Atrakcyjny pakiet benefitów m. in. prywatną opiekę medyczną, dodatkowe ubezpieczenie, deputat piwny". Pierdykać opiekę medyczną ale oni dają PIWO! Dają PIWO! 
Wiem. Nie lubię piwa ale może znajdę jakiś gatunek odpowiedni dla mnie.
Jakoś mam wrażenie, że to delikatna sugestia, że u nich na trzeźwo się nie da pracować ;-) 

jakoś tak

Niebardzo się czuję. Sama nie wiem dlaczego.
Niby słońce wreszcie przyszło. Lato w pełni. Prawdziwe takie. A ja bez życia.
Dziś przychodzi gość od kompletu wypoczynkowego. "Od razu wiedziałem, że to się spruje". Zen i kwiat lotosu! Nie powiedziałam mu co mi się samo cisło na usta. Zabierze i naprawi. Oby. Mam jednak niejasne wrażenie, że na tym jednym razie się nie skończy.

A jutro rocznica śmierci Johna.
Czwarta. Ten czas zapierd*** aż strach. Przygnębiające to. W dodatku ciągle mi go brakuje. Tego jego poczucia humoru i spokoju jaki wnosił w życie.
Może to dlatego mam taki humor kiepskawy?
W czwartek jadę zapalić mu znicz. Motorem. Obowiązkowo! Razem z Martinem i Szamanką.

i już poniedziałek

Z piątku na sobotę rozpętała się burza, która spowodowała, że rybki pływały po trawniku. Namioty się połamały. Nie przeszkodziło to jednak gospodarzowi w tym, by wieczorem odbył się urodzinowy grill.
Strach się bać ale ja już chodzę na takie imprezy jak 50 urodziny do SWOICH kolegów!

W niedzielę dogorywaliśmy nad jeziorkiem i dziś ledwo żyję. Nie tylko ze zmęczenia. Komary zrobiły sobie ze mnie barek przekąskowy. Bufetem z daniem głównym był jednak Anioł. Ciekawie wyglądał z aureolą z komarów ;-)

plany szlag jasny trafił

Mam niejasne wrażenie (graniczące z pewnością), że tam na górze odkręcają kurek z wodą gdy tylko powiem na głos, że jedziemy w plener na weekend.

Siedzę w domu. Pada. Właściwie to deszcz sobie zrobił maleńką przerwę. Przerwę taką około 20 minutową. Już zaczyna na nowo siąpić. Nie wiem jak to możliwe. Wg prognoz, deszczu nie miało być wcale. Znaczy się wg prognoz z czwartkowego poranka. Wieczorem przewidywali opady przelotne. Nie wiem gdzie to miało przelatywać. Jak się zachmurzyło tak jest czarno i leje od 6.oo. Może i wcześniej zaczęło ale od 6.oo zakodowałam.

Miałam być na zlocie. Słuchać fajnej muzy i spać w namiocie.

Mówiłam już, że siedzę w domu?!

A mówiłam, że doła mam niczym Kanion Kolorado?!