06.04.2012

Sama nie wiem co się tu dzieje w tej mojej pracy.
Szefowa chora. Tylko, że nie daje znaku życia. Skontaktować się z nią też nie można. Miała problemy z zarządem i pracownikami ale myślałam, że tak łatwo się nie podda. Mam nadzieję, że to że nie ma w szafie jej żakietu to przypadek. Mam nadzieję, że nie uciekła z pokładu. Oby była tylko chora.
W pracy jestem między młotem a kowadłem. Staram się nie narazić nikomu a jednocześnie zachować pracę.

04.04.2012

Pokazało się słońce i roznosi mnie energia. Mebluję swoje wymarzone mieszkanie. Na razie wirtualnie. Oczywiście pomysłów mam mnóstwo tylko finanse mnie "lekko" ograniczają.

W myślach odbywam rozmowy. Układam scenariusze. Wyobrażam sobie poszczególne sceny. Jednocześnie wiem, że rzeczywistość i tak mnie zaskoczy. Nie ma się co łudzić. Nastawiam się jednak na najgorsze. Żołądek mam ściśnięty. Już. Jeszcze nie poruszyłam żadnego tematu a już się niepokoję o to, co będzie. Właściwie jestem pewna co będzie. I to mnie stresuje. Chcę to mieć za sobą. Zbieram w sobie całą cierpliwość i zasoby taktu, żeby na dzień dobry zamiast "Cześć" nie wyrzucić z siebie całego monologu. Całego monologu i łez rozpaczy. Choć nie wiem czy nie skończy się tylko na żalu. Rozpaczy może nie być. Może za to pojawić się ulga i decyzja. I działanie. Dalsze działanie.

Nie chcę rezygnować ze strach przed tym, że się nie uda. Wolę żałować, że się nie udało niż tego że nie spróbowałam.

02.04.2012

Wczoraj podpisałam umowę przedwstępną na mieszkanie. Wpłaciłam zadatek. Teraz tylko czekam na pomyślny finał.
Dwa pokoje na czwartym piętrze. Mieszkanie nr 10.
Bez pomocy Anioła by mi się nie udało. Zdobył adres. Chyba jednak dobrze mnie zna bo był pewien, że to mieszkanie będzie mi się podobało. Miał rację. Mieszkanie mi się podoba. Jest "skrojone" dla mnie ;-)

Anioł poukładał swoje sprawy. Teraz pora na poukładanie spraw między nami. Z jednej strony korci mnie by mu wygarnąć. Z drugiej zaś strony boję się, że go stracę.
Ambiwalencja uczuć.
Próbuję liczyć do stu i przeczekać burzę w sercu. Obawiam się, że tym razem przeczekanie się nie uda. Rozmowa się odbędzie.
Mam dość ukrywania uczuć.

14.03.2012

Wymieniamy sobie emaile pomiędzy sobą. Wysyłamy je do wiadomości wszystkich zainteresowanych i niezainteresowanych. Nic z tego nie wynika oprócz wkur*** ogólnego wszystkich. Porozumienia nie widać.
- prosze przygotować umowę w tej formie.
- oki. teraz musi ją zaopiniować tylko prawnik.
- oki. ale ta umowa jest bez sensu. ja jej w tej formie nie podpiszę.
- oki. ja treści umowy nie zmienię.
- oki. ja się nie podpiszę.
- oki. ja treści umowy nie zmienię.
- oki. ja się nie podpiszę.
- oki. ja treści umowy nie zmienię.
- oki. ja się nie podpiszę.
- oki. ja treści umowy nie zmienię.
- oki. ja się nie podpiszę.
A umowy dalej nie ma ;-)

8.03.2012

Przyszłam do pracy pieszo. Musiałam. Czułam wewnętrzną potrzebę. Tym bardziej, że dziś zjem słodycze. I to nie pojedynczą słodycz a właśnie słodycze. Zaraz po dotarciu do biura sprawdziłam pogodę i okazało się, że będę wracała w deszczu. Mam nadzieję, że tym razem też się meteorolog pomyli. Nie mam parasola i mam buty, które na pewno przemokną.

W pierwszej godzinie pracy u moich drzwi pojawił się rządek panów z prezesem i dyrektorami na czele. Wszyscy mnie wycałowali, wręczono mi różę i słodycz i już mogłam rozpocząć pracę ;-) Nie powiem. Nie spodziewałam się i było mi miło.
Zaraz znacznie przyjemniej załatwiało mi się wszelkie sprawy związane z zatrudnieniami obcokrajowców, przyjmowaniem pracowników, wypisywaniem świadectw i zaświadczeń.

7.03.2012

Porozwieszałam parę ogłoszeń o tym, że szukam mieszkania. Może coś się uda. Może nie.
Na razie okazuje się, że lepiej by było gdybym miała jeszcze parę groszy więcej. Tym niemniej jednak szukam.

W pracy pracuje mi się na razie całkiem normalnie. Mam nadzieję, że się to nie zmieni. Nie mam zamiaru szukać po raz kolejny pracy. Przepracuję jakiś czas i myślę, że porozmawiam o podwyżce. Nie mogę patrzeć na stawki innych bo mnie krew zalewa i przestaję widzieć na oczy!

4.03.2012

Zobaczyłam parę mieszkań. Zdecydowałam gdzie nie chcę mieszkać, zdecydowałam gdzie chcę mieszkać. Teraz tylko czekam aż znajdzie się tam mieszkanie dla mnie. Takie MI przeznaczone ;-)
Czekam na decyzję Nieba :-)