14.02.2012

Chwila nieuwagi i nagle się okazało, że zamiast gabinetu szefowej mam biuro dla trzech pracowników. Nie wiem co ona na to gdy wróci z wolnego. Może mi na zawał zejść.
Ale zero stresu. Wróci to będzie myślała co z tym dalej ;-)

14.02.2012

Siedzę sobie spokojnie w pracy. Zbyt spokojnie. Cisza. Nic się nie dzieje. Moja szefowa ma wolne. Jestem panią na włościach. Dwa puste pokoje biurowe. Dosłownie puste. Meble w kartonikach stoją poustawiane pod ścianami. Czekam na ich poskładanie a wtedy ruszę do pracy. Układanie i układanie. Na razie mam tylko biurko i jedno krzesło. Pełnia szczęścia i radości. Brak mi tylko jakichś dźwięków. Muszę znaleźć gdzieś jakieś głośniczki do komputera bo oszaleję w tej zupełnej ciszy. Jeszcze parę godzin i zacznę chyba gadać sama z sobą. No i brak mi też jakiejś szafki na pierdółki. Bez niej będzie ciężko.
Po raz kolejny mebluję swoje biuro. W poprzednim, które stworzyłam zostałam aż 10 lat. Mam nadzieję, że tu też długo zabawię ;-)


A wiesz co? Na ręce mam cudo. Zegarek, który dostałam od Anioła. Jest taki jak być powinien ;-)
I nie. Nie obchodzę Walentynek. Jakoś nie umiem się przestawić na radosne świętowanie czegoś co powinno się świętować cały rok. Żadnej radości i miłości na zawołanie.
My widzimy się jutro i będziemy się w siebie wczepiali też jutro ;-)

13.02.2012

Ostatnio wokół mnie umierają ludzie.
Niektórych znam osobiście, innych znam poprzez znajomych, innych tylko ze słyszenia.
Nie ma reguły. Ktoś długo chorował, ktoś zmarł nagle.
Jakoś ten rok rozpoczyna się niemiło.

Siedzę w pracy sama. Zmarła mama mojej koleżanki z biura.

Smutek.

13.02.2012

Od jakiegoś czasu gdy widzę coś co by mu sprawiło radość to po prostu to kupuję. Nie są to jakieś wielkie i drogie prezenty ale się zdarzają.

Parę dni temu przeglądałam zegarki w necie. Szukałam czegoś dla siebie. Tak do chodzenia na co dzień, na ogromnie szerokim pasku. Znalazłam i przesłałam link z zegarkiem Aniołowi. Miał zobaczyć i powiedzieć czy firma będzie dobra i czy mi po tygodniu go szlag nie trafi. Zobaczył i kupił. Już do mnie idzie. Powinien być na dniach. Na moje pytanie dlaczego mi go kupił usłyszałam, że skoro ja mu czasem robię różne prezenty to on mi też miał ochotę coś sprezentować. I że NIE! To nie było z okazji Walentynek! Oby. Przecież ich nie obchodzimy.
Bardzo się ucieszyłam z tego prezentu. Poczułam, że mi się Anioł rozwija ;-) Już wie, że lubię gdy przywozi mi pierdółkę z podróży i wie że się z nich cieszę. Wie, że nie chodzi o gabaryt czy cenę pamiątki ale o fakt jej przywiezienia ;-) A teraz to :-) Nie powiem. Miło mi.

26.01.2012

Napadał świeży śnieg. Ponieważ ostatnio jest to towar deficytowy postanowiliśmy skorzystać. Wybraliśmy się pochodzić z kijkami po Jurze. Fajnie było choć oczywiście noga znów dała o sobie znać.
Było miło i sympatycznie.
Film oglądany w łóżku z Aniołem.
Wspólne obżarstwo i pijaństwo.
Wspólne włóczenie się po okolicy.
Lubię takie wspólne wypady ;-)

15.01.2012

Nie chciałam tego spotkania rodzinnego, które było wczoraj. Jednak okazało się, że było całkiem miło. Plus wczorajszego dnia ;-)

Siedzę i patrzę na "Dextera". Wciągnął mnie. Na całego ;-)

A tak mniej więcej u mnie wygląda zima:

13.01.2012

Początek nowego.
Robię porządek w życiu.
Zaczynam od pracy. Zatrudniam się w Nowej_Rokującej_Wielkiej firmie. To praca docelowa dla której myślę zacisnąć zęby i znosić wiele. Zapowiada się dobrze. Jak będzie pokarze czas. Jak zawsze.
Złożyłam wypowiedzenie na lepszej części etatu, której mi żal i za paręnaście dni złożę na tej części budzącej moją odrazę. Miałam ochotę umówić się z Lukiem. Jednak w ramach niekomplikowania sobie życia odrzuciłam ten pomysł jako niedorzeczny. Robię porządek i tego powinnam się trzymać.

Kobieca intuicja?
Wczoraj kupiłam dziś spadł śnieg.

Tak poza tym myślę sobie, że mój Hariel nade mną czuwa. Dopiero dziś zrobiła się zima i od dziś nie muszę codziennie pokonywać 40 km żabą.